هنوز قلب من از عشق، از تو سرشار است            به درد بی‌تویی این‌روزها گرفتار است

به شوق آن لبخندی که روزی‌ام کردی            دلم شکفته و صد جان به تو بدهکار است

 جهـان خـاطـره‌ها بـود با تو بی‌تکرار            جهان من پس از این روی دور تکرار است

خبر رسید که: رهبر... خبر نوشت شهید            گذشت چله‌ای و باورش چه دشوار است

خـبر شکـسـتن آئـیـنه زیر بارش سنگ            خبر خمـیدن من زیر پـتک اخبار است

خبر عـمیق‌تر از بُهت بود و ویـران‌تر            خبر که زخم جگر شد، هنوز خونبار است

پس از تو پـنجـره‌ها چـشم‌های ابـرآلود            سیاه‌پوش تو شب، تا سحر عزادار است

سلام نـفـْسِ زکـیّـه که مـطـمـئـنّه شـدی            و مرگ غیر شهادت برای تو عار است

حماسۀ تو شهـادت، شهـادت تو عروج            و رستـخـیز هزاران هزار عـمار است

نه بال مرگ به اوج شهـادت تو رسید،            نه مرگت از سر کفار، دست‌بردار است!

قسم به مشت گـره کرده‌ات که فـریادیم            که مجتبای تو هم، حیدر است و کرار است

 سلام ای لب قـاریِ والضُحی رمضان            بیا که شعر رطب هست و وقت افطار است

 کدام چـلـۀ اشکـم جـواب خـواهی داد؟            که قطره‌قطرۀ این شعر در کلنجار است

دلم شکـسـتـه‌تر و منـتـظرتر از دیروز            چقدر پنجـره چشمم به تو بدهکار است

امــیــدوار بـمــانــم کـه بــاز مــی‌آیــی            کدام نیـمۀ ماه است، وقت دیـدار است؟

حماسه بود و غزل بود، چله‌ای که گذشت            پس از تو چشم زمانه، همیشه بیدار است

چقدر واژه که چون بغض در گلویم ماند            چقدر کودک مضمون که زیر آوار است